เที่ยวทั่วไทยไปกะ ป๊ะป๋าและม่ามี๊ ของเรา

ผมจำไม่ได้ แล้วว่าที่เที่ยวที่ผมไปครั้งแรกนั้น ที่ใหน และเมื่อไหร่ ??
ผมก็ ไม่รู้ว่าผมชอบการเดินทาง ธรรมชาติ อากาศดีๆ มาตั้งแต่ตอนใหน ??
แต่ผมรู้ตัวว่า ผมจะรู้สึกว่าชีวิตไม่มีสีสรร ถ้าหากว่าผมไม่ได้ไปเที่ยว หรือมี Movetivation ใปที่อื่นๆ
กลับบ้านไปคราวนี้ ผมก็ได้รู้ว่าผมเป็น 'นักผจญภัย' (เขียนถูกป่าวเนี่ย) มาตั้งแต่เด็ก
พี่น้องและญาติๆ หลายๆคน เล่าว่าผมเป็นคนรักการเดินทาง เหมือนพ่อผม !!!!!
พ่อผม เคยเป็นคนขับรถ 10 ล้อมาตั้งแต่วัยรุ่น หลังๆ ก็มาทำอาชีพค้าขาย ซึ่งทำให้ช่วงหลังๆ พ่อผมจึงไม่ค่อยได้เดินทางเท่าไร แต่ก็ชอบพาพวกผมไปเที่ยว ทุกๆปี ในประเทศไทยพ่อผม ไปมาทุกจังหวัดแล้ว (ทั้งไปเที่ยว และเดินทางแบบผ่านๆ ก็เหอะนะ)
ผม จึงไม่แปลกใจว่าผม จึงชอบการท่องเที่ยว
พ่อแม่ มักพาผมไปเที่ยวเสมอๆ เมื่อมีงานเทศกาลต่างๆ
ในสมัยเด็กๆ ผมมักเฝ้ารอ วันตรุษจีน กับวัน เชงเม้ง ทุกๆปี
เพราะจะเป็นช่วงการเดินทางใกลที่สุดในรอบปี เพื่อเที่ยวไปในที่ต่างๆ
ซึ่งนั่นแหละ ที่เป็นหัวข้อว่า ผมเริ่มท่องเที่ยว ตั้งแต่ตอนใหน ?
ซึ่งผม ก็มารู้คำตอบวันตรุษจีนปีนี้ นี่เอง (จากอาเจ๊ แหม่ม อยู่ที่ปากช่อง)
ว่า ........... ผมออกเดินทางตั้งแต่ อยู่ในท้องของแม่ !!!!!
ผมคาดว่าตั้งแต่ผมเกิด ถ้ารวบระยะทางในการเดินทางถึงตอนนี้ ผมสามารถที่จะเดินทางรอบโลกได้อาจจะถึง 20 - 30 รอบเลยทีเดียว (โดยใช้ข้อมูลของเกย์ ระยะทางของรถยนต์ที่บ้าน(3คัน) และมอเตอร์ไซด์ของผม อันนี้ยังไม่รวมการเดินทางโดย รถประจำทางนะ)
ซึ่งหลังๆ เวลาก็ผ่านไปเรื่อยๆ ระยะการเดินทางในแต่ละปีของผม เหมือนจะลดลงเรื่อยๆ
เนื่องจากสาเหตุหลายๆ ประการ อย่างเช่น
- อายุอานามของพ่อผมก็มากแล้ว การเดินทางไกลก็เป็นเรื่องลำบากสำหรับพ่อผมมากขึ้น
- เวลาในการเรียนและทำงาน ทำให้ผมต้องรับผิดชอบเรื่องต่างๆ มากขึ้นและต้องสละเวลาในการท่องเที่ยวลง เป็นต้น
นี่เป็นเหตุผลบางประดารที่ ลดการเดินทางของชีวิตของผมลง !!!!!
ผมยังอยากที่จะรู้อยากจะเห็นอยู่ เรื่องที่ผมรู้นั้นยังไม่ถึงครึ่งหนึงของพ่อแม่ผมเลย
ผมมักคิดเสมอว่า
"ความรู้นอกห้องเรียนนั้น มีมากกว่าในห้องเรียนอย่างมหาศาล"
อาจจะเป็นเพราะว่า พ่อมักบอกให้ผมสังเกต ลักษณะต่างๆ ของชุมชนพื้นเมืองๆ ในขณะเที่ยว ว่าเขาทำมาหากินอะไร หรือว่ามีอะไรที่เราสามารถไปประยุกต์ใช้กับท้องถิ่นของเราใหม ??
ซึ่งพ่อผมก็ไม่ได้ทำแค่พูด
ท่านเอามาใช้อยู่บ้านจริงๆ อย่างเช่น ปลูกยาง หาแนวทางการเอาไม้มาประยุกต์ทำของเล่น เป็นต้น
ผมจึงหาเวลาในการ ท่องเที่ยวของผมให้มากขึ้น เพื่อเพิ่มความรู้ของตัวผมเองที่มีอยู่ อ่ะจึ๋งหนึง
ดังนั้น
การท่องเที่ยวนั้นไม่ใช่ ไปแค่หาความสนุก แต่เป็นการเพิ่มพูนความรู้ไปอีก นัยหนึ่งด้วย
ป.ล.
ตรุษจีนปีนี้ผม ไปเที่ยวที่โคราช ไปหาญาติๆ เท่านั้นเอง เพราะว่าเวลาบ้านเรานั้นมีจำกัด - -"


2 Comments:
ห้องเรียนที่ยิ่งใหญ่คือโลกใบนี้ไงล่ะ...จริงๆๆเน๊อะ เราก้รู้สึกอย่างนั้นเหมือนกัน แต่ยังขาดอะไรอีกหลายๆๆอย่างที่ทำให้เราต้องเข้าคิวสถานที่ท่องเที่ยวไว้ใน ไดอารี่....ว่างๆๆอ้อรู้แล้วว่าจะชวนใครไปAdventure เป็นเพื่อน
/อิอิ ช้านต้องขออนุญาติครายอะป่าวเนี่ย
By
bangaor, at มกราคม 30, 2006
เหอ ๆ มีสาระจิง ๆ
By
Atthakorn Chanthong, at มกราคม 30, 2006
แสดงความคิดเห็น
<< Home